W pierwszym momencie myśl „ Kto przychodzi tak wcześnie?”. Schodzę na dół, otwieram drzwi a tu stoi młody człowiek i mówi: ” Przepraszam, że tak wcześnie, ale macie Państwo na oścież otwarte drzwi z tyłu samochodu. Może ktoś się włamał” Podziękowałam i od razu do auta: foteliki dzieci - są, rzeczy samochodowe w bagażniku - są, radio - jest, rzeczy w schowku są. Zatrzaskuję drzwi i wracam do domu. Mówię mężowi, że w pośpiechu wczoraj wieczorem nie zwróciliśmy uwagi, że nasza córka nie zamknęła drzwi w aucie i całą noc były otwarte na oścież. Nic nie zginęło. Na co mój mąż, ze stoickim spokojem: Kochanie, to Pan Bóg posadził w tych drzwiach stado aniołów, nikt nie odważył się przez nich przejść.
Dzięki Ci Panie Boże, że tak bardzo się nami opiekujesz.