Słowo Pana

30 Lipiec 2010, Piątek

(Jr 26,1-9)
Na początku panowania Jojakima, syna Jozjasza, króla judzkiego, Pan skierował następujące słowo do Jeremiasza: To mówi Pan: Stań na dziedzińcu domu Pańskiego i mów do [mieszkańców] wszystkich miast judzkich, którzy przychodzą do domu Pańskiego oddać pokłon, wszystkie słowa, jakie poleciłem ci im oznajmić; nie ujmuj ani słowa! Może posłuchają i zawróci każdy ze swej złej drogi, wtenczas Ja powstrzymam nieszczęście, jakie zamyślam przeciw nim za ich przewrotne postępki. Powiesz im: To mówi Pan: Jeżeli nie będziecie Mi posłuszni, postępując według mojego Prawa, które wam ustanowiłem, [i jeśli nie] będziecie słuchać słów moich sług, proroków, których nieustannie do was posyłam, mimo że jesteście nieposłuszni, zrobię z tym domem podobnie jak z Szilo, a z miasta tego uczynię przekleństwo dla wszystkich narodów ziemi. Kapłani, prorocy i cały lud słyszeli Jeremiasza mówiącego te słowa w domu Pańskim. Gdy zaś Jeremiasz skończył mówić wszystko to, co mu Pan nakazał głosić całemu ludowi, prorocy i cały lud pochwycili go, mówiąc: Musisz umrzeć! Dlaczego prorokowałeś w imię Pana, że się z tym domem stanie to, co z Szilo, a miasto to ulegnie zniszczeniu i pozostanie niezamieszkałe? Cały lud zgromadził się dokoła Jeremiasza w domu Pańskim.

(Ps 69,5.8-10.14)
REFREN: W Twojej dobroci wysłuchaj mnie, Panie

Liczniejsi od włosów na mej głowie
są ci, którzy mnie nienawidzą bez powodu.
Silni są moi prześladowcy, wrogowie zakłamani,
czy mam oddać to, czego nie zabrałem?

Dla Ciebie bowiem znoszę urąganie, hańba twarz mi okrywa.
Dla braci moich stałem się obcym
cudzoziemcem dla synów mej matki.
Bo gorliwość o dom Twój mnie pożera
spadły na mnie obelgi złorzeczących Tobie.

Lecz ja, o Panie, modlę się do Ciebie,
w czas łaski, o Boże;
wysłuchaj mnie w Twojej wielkiej dobroci,
w Twojej zbawczej wierności.

(1 P 1,25)
Słowo Pana trwa na wieki, to słowo ogłoszono wam jako Dobrą Nowinę.

(Mt 13,54-58)
Jezus przyszedłszy do swego rodzinnego miasta, nauczał ich w synagodze, tak że byli zdumieni i pytali: Skąd u Niego ta mądrość i cuda? Czyż nie jest On synem cieśli? Czy Jego Matce nie jest na imię Mariam, a Jego braciom Jakub, Józef, Szymon i Juda? Także Jego siostry czy nie żyją wszystkie u nas? Skądże więc ma to wszystko? I powątpiewali o Nim. A Jezus rzekł do nich: Tylko w swojej ojczyźnie i w swoim domu może być prorok lekceważony. I niewiele zdziałał tam cudów, z powodu ich niedowiarstwa.

Komentarz

Czasami Bóg przychodzi do nas ze swoim słowem, przemawia do naszego serca i w zasadzie jesteśmy pewni, że to Pan, ale Jego słowa nie bardzo zgadzają się z naszymi pragnieniami. Czy nie zachowujemy się wtedy podobnie jak mieszkańcy miast judzkich, do których przemawia prorok Jeremiasz? Czy nie próbujemy przekonać samych siebie, że Bóg nie może nam tego powiedzieć? Również mieszkańcy Nazaretu zachowali się podobnie jak ci mieszkańcy. Oni na pewno czuli, że Jezus jest kimś wielkim, ale nie chcieli przyjąć Jego słów tylko dlatego, że dobrze Go znali. Nie potrafili otworzyć swoich serc na słowo Boże, które Pan kierował do nich w inny sposób niż się spodziewali. Nie chcieli przyjąć słowa, które niosło nową naukę i zarazem dobrą nowinę. Oni woleli pozostać w dawnych przekonaniach.

Czy i my nie zachowujemy się czasami podobnie? Czy nie wybieramy raczej tych słów, które nam odpowiadają odrzucając to, co rzeczywiście Pan do nas mówi? Czy w naszych relacjach małżeńskich nie słuchamy bardziej samych siebie niż naszych współmałżonków, którzy może mają czasami rację i warto byłoby ich wysłuchać?

Ania i Krzysiek Florczak