6 SIERPNIA 2007 Poniedziałek

Święto Przemienienia Pańskiego Nie za wymyślonymi bowiem mitami postępowaliśmy wtedy, gdy daliśmy wam poznać moc i przyjście Pana naszego Jezusa Chrystusa, ale /nauczaliśmy/ jako naoczni świadkowie Jego wielkości. Otrzymał bowiem od Boga Ojca cześć i chwałę, gdy taki oto głos Go doszedł od wspaniałego Majestatu: To jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie. I słyszeliśmy, jak ten głos doszedł z nieba, kiedy z Nim razem byliśmy na górze świętej. Mamy jednak mocniejszą, prorocką mowę, a dobrze zrobicie, jeżeli będziecie przy niej trwali jak przy lampie, która świeci w ciemnym miejscu, aż dzień zaświta, a gwiazda poranna wzejdzie w waszych sercach. (2P 1,16-19)

REFREN: Pan wywyższony króluje nad ziemią Pan króluje, wesel się, ziemio, radujcie się, liczne wyspy! Obłok i ciemność wokół Niego, prawo i sprawiedliwość podstawą Jego tronu. Góry jak wosk topnieją przed obliczem Pana, przed obliczem władcy całej ziemi. Jego sprawiedliwość rozgłaszają niebiosa, a wszystkie ludy widzą Jego chwałę. Ponad całą ziemię Tyś bowiem wywyższony i nieskończenie wyższy ponad wszystkich bogów. (Ps 97,1-2.5-6.9)

Jezus wziął z sobą Piotra, Jana i Jakuba i wyszedł na górę, aby się modlić. Gdy się modlił, wygląd Jego twarzy się odmienił, a Jego odzienie stało się lśniąco białe.* A oto dwóch mężów rozmawiało z Nim. Byli to Mojżesz i Eliasz. Ukazali się oni w chwale i mówili o Jego odejściu, którego miał dokonać w Jerozolimie. Tymczasem Piotr i towarzysze snem byli zmorzeni. Gdy się ocknęli, ujrzeli Jego chwałę i obydwóch mężów, stojących przy Nim. Gdy oni odchodzili od Niego, Piotr rzekł do Jezusa: Mistrzu, dobrze, że tu jesteśmy. Postawimy trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza. Nie wiedział bowiem, co mówi. Gdy jeszcze to mówił, zjawił się obłok i osłonił ich; zlękli się, gdy [tamci] weszli w obłok. A z obłoku odezwał się głos: To jest Syn mój, Wybrany, Jego słuchajcie! W chwili, gdy odezwał się ten głos, Jezus znalazł się sam. A oni zachowali milczenie i w owym czasie nikomu nic nie oznajmiali o tym, co widzieli. (Łk 9,28b-36) 

I. I słyszeliśmy, jak ten głos doszedł z nieba, kiedy z Nim razem byliśmy na górze świętej. Mamy jednak mocniejszą, prorocką mowę, a dobrze zrobicie, jeżeli będziecie przy niej trwali jak przy lampie, która świeci w ciemnym miejscu, aż dzień zaświta, a gwiazda poranna wzejdzie w waszych sercach.

Świadectwo Piotra o tym, co wydarzyło się na Górze Przemienienia jest bardzo przejmujące i bardzo ważne. W całej pełni potwierdza relację ewangelisty. Jednakże św. Piotr zwraca uwagę, że Słowo Boże, które mamy przywilej (tak! przywilej!) czytać jest dla nas świadectwem, lampą dla naszych stóp, drogowskazem, wykładnią drogi zbawienia, radością ... wszystkim. Nie lekceważmy lektury Pisma Świętego. Czytajmy je, choćby w formie czytań mszalnych. Nie pozwólmy sobie na lekceważenie Słowa. W Apokalipsie św. Jana Jezus nazwany jest Słowo Boże Potem ujrzałem niebo otwarte: a oto - biały koń, a Ten, co na nim siedzi, zwany Wiernym i Prawdziwym, oto sprawiedliwie sądzi i walczy. Oczy Jego jak płomień ognia, a wiele diademów na Jego głowie. Ma wypisane imię, którego nikt nie zna prócz Niego. Odziany jest w szatę we krwi skąpaną, a imię Jego nazwano: Słowo Boga. (Ap 19,11-13) Nie dajmy się okraść z błogosławieństwa płynącego z Żywego Słowa. Niech Pismo Święte będzie dla nas największą świętością, tęsknotą. Nie zasypiajmy bez lektury Pisma!

II. Gdy się modlił, wygląd Jego twarzy się odmienił, a Jego odzienie stało się lśniąco białe. (...) Gdy jeszcze to mówił, zjawił się obłok i osłonił ich; zlękli się, gdy [tamci] weszli w obłok. A z obłoku odezwał się głos: To jest Syn mój, Wybrany, Jego słuchajcie! W chwili, gdy odezwał się ten głos, Jezus znalazł się sam. A oni zachowali milczenie i w owym czasie nikomu nic nie oznajmiali o tym, co widzieli. To co zobaczyli apostołowie było tak niesamowite i cudowne, że św. Piotr nie chciał wracać do `rzeczywistości'. Pamiętamy ostatnie czytania mówiące o jaśniejącej twarzy Mojżesza? Tu też mamy podobny opis: wygląd Jego twarzy się odmienił Ewangelista św. Łukasz być może nawiązywał w ten sposób do opisu z Księgi Wyjścia. Jaśniejąca, przemieniona twarz w wyniku rozmowy z Bogiem. W tym przypadku apostołowie ujrzeli chwałę Jezusa. Jeżeli mogli mieć różne opinię o Jezusie od tego momentu wszelkie wątpliwości zostały rozwiane Bożym świadectwem. To jest Syn mój, Wybrany, Jego słuchajcie! Bądźmy posłuszni Słowu Boga i oddajmy nasze życie Jezusowi. Bądźmy poddani Synowi Bożemu.

Niech Pan darzy nas swoją przychylnością!

Dżej Dżej