PRZYMIERZE

Przygotowania
do agapy rekolekcyjnej sprawiły, że wgłębiłam się w znaczenie przymierza. Nie
zdawałam sobie wcześniej sprawy z tego, że niesie ono tak wielkie przesłanie o miłości Boga do człowieka.

Zacznę od definicji przymierza.

Przymierze jest to układ w zasadzie dwustronny: między Bogiem i
ludźmi, z tym, że przeważa w nim miłosierna inicjatywa Boża. Zawierał je Bóg w
Starym Testamencie parokrotnie: z
Adamem, z Noem, z Abrahamem (przypieczętowane krwią ofiary), wreszcie z
całym Izraelem pod Synajem. To ostatnie zobowiązywało Izraela do wierności
Jahwe i poświęcało naród na wyłączną własność Boga.

... Nowe Przymierze zawarte przez Boga z Jego ludem, z
Kościołem, przypieczętowane zostało krwią samego Jezusa Chrystusa, który jest
poręczycielem i arcykapłanem tego Przymierza. (Biblia Tysiąclecia, wyd. III
poprawione, słownik)

Pan Bóg zawierając kolejne przymierza: z Adamem- z małżeństwem, Noem- z rodziną,
Abrahamem- z klanem, Mojżeszem- z
narodem Izraelskim, Dawidem- z królestwem, i z Kościołem przez Pana Jezusa
Chrystusa, pokazuje, że zależy Mu na
wszystkich ludziach. Bogu zależy na
bliskiej więzi ze wszystkimi ludźmi na świecie. Pragnie każdego serca, bo ono
właśnie jest przede wszystkim miejscem przymierza, pragnie
Kościoła, który jest Jego ludem..

Przymierze oznacza bliską więź, ofiarowanie siebie Bogu, i
przede wszystkim ofiarowanie samego Boga nam. Widać to przede wszystkim przez ofiarę Jezusa
Chrystusa na krzyżu, który ofiarował siebie
za nasze grzechy.

Chcę teraz zwrócić
uwagę na jedno zdanie zawarte w
definicji przymierza. A mianowicie : „To ostatnie zobowiązywało Izraela do wierności Bogu i
czyniło ich wyłączną własnością Boga".(Biblia Tysiąclecia, wyd. III poprawione,
słownik)

Pan Bóg wielokrotnie mówi: Wy będziecie Mi ludem, Ja będę
wam Bogiem (Jer 31,33-34).

Bóg daje nam siebie i
pragnie tego samego od każdego z nas indywidualnie, i od nas, jako Kościoła.
Daję wam Siebie, wy dajcie Mi siebie. Na
tym polega przymierze Boga z ludźmi , na wzajemnym ofiarowaniu siebie.

Bóg dał się poznać Izraelitom, kiedy byli w niewoli, kiedy
cierpieli, nie mieli żadnych perspektyw na lepsze życie. Uwolnił ich i objawił
się jako Bóg świata, Wszechmogący. Wyszedł do Izraelitów z Przymierzem, czyli
wyciągną do nich rękę w geście miłości, troski. Zaproponował, że będzie zawsze
ich prowadził, jeśli oni odpowiedzą na Jego miłość poprzez przestrzeganie
dekalogu. Przymierze z Izraelem wyrażone było poprzez dziesięć przykazań.
Mojżesz był pośrednikiem między narodem a Bogiem.

Ks Wj 19,4

Wyście widzieli, co uczyniłem Egiptowi, jak niosłem was na
skrzydłach orlich i przywiodłem was do Mnie. Teraz jeśli pilnie słuchać
będziecie głosu Mego i strzec mojego Przymierza, będziecie szczególną moją
własnością pośród wszystkich narodów, gdyż do Mnie należy cała ziemia.

Lecz wy będziecie Mi królestwem kapłanów i ludem świętym.

Teraz chciałabym na chwilkę zatrzymać się przy Abrahamie.
Kiedy Pan Bóg zawierał Przymierze z nim, została dana mu przez Boga obietnica,
że zostanie ojcem wielu narodów. Pan Bóg obiecał Abrahamowi, że jego potomstwo
będzie tak liczne, jak gwiazdy na niebie. Abraham bardzo marzył o synu, kiedy Pan Bóg mu to obiecał, był już
starcem. Bardzo niecierpliwie czekał na
spełnienie tej obietnicy. Doczekał się. Udało się!!!! Urodził się syn!!! A tu nagle Bóg mówi „złóż
go w ofierze", co oznaczało zabicie upragnionego, obiecanego syna. Posłusznie miał już wykonać zadanie,
kiedy Pan Bóg zatrzymał go. Bóg
zobaczył, że jest on wiernym Mu
człowiekiem, bardzo wiernym. To wydarzenie, to nie tylko próba Abrahama. To
wydarzenie, to także zapowiedź tego, że inny potomek Abrahama, czyli Pan Jezus
złoży ofiarę doskonałą. Ofiarę, która będzie i jest dziś przebłaganiem za nasze
grzechy. Ofiarę, która jest pieczęcią Nowego Przymierza. To przymierze, którego
barankiem ofiarniczym jest Pan Jezus, obejmuje nas. Nas współczesnych ludzi.
Zostaliśmy wszczepieni w naród wybrany. Jesteśmy tymi licznymi gwiazdami na
niebie, które Bóg obiecał Abrahamowi. Hurra Hurra!!!!! Jesteśmy także wybrani.
Krew Jezusa czyni nas narodem, ludem, Kościołem Bogu na własność
przeznaczonym!!!!!

I P 2,9

Wy zaś
jesteście wybranym plemieniem, królewskim kapłaństwem, narodem świętym , ludem
Bogu na własność przeznaczonym, abyście ogłaszali dzieła potęgi Tego, który was
wezwał z ciemności do przedziwnego swojego światła, wy którzyście byli nie
ludem, teraz zaś jesteście ludem Bożym, którzyście nie dostąpili miłosierdzia
teraz zaś jako ci którzy miłosierdzi doznali.

W Starożytności, kiedy zawierane było przymierze, zawsze
była składana ofiara, a jej krew przypieczętowywała zawarte przymierze.

I wiecie, że kiedy uczestniczymy w Eucharystii i
przystępujemy do Komunii, to jesteśmy uczestnikami Nowego Przymierza i krew
naszego Pana ciągle nas obmywa na znak, że właśnie do Niego należymy!!!!!!!!
Jesteśmy pokropieni krwią Jezusa na znak zawartego Przymierza. Wiecznego
Przymierza. Na naszych oczach zawsze dzieje się cud, cud Jego obecności.

2 Krl 23, 1-3 (jest historia ooo - przeczytajcie sami
proszę :):) )

Przytoczę tylko te wiersze

....Odczytał głośno całą treść Księgi Przymierza, znalezioną
w Świątyni Pańskiej. Następnie Król staną przy kolumnie i zawarł przymierze
przed obliczem Pańskim,

że Pójdą za Panem

że będą postępowali wg Jego poleceń, przykazań i praw
całym sercem i całą duszą,

że w czyn zamienią słowa tego Przymierza!!!!

Spisane w tej Księdze i cały lud przystąpił do
Przymierza.

Spójrzcie jaka gorliwość, jakie oddanie Bogu!!!! Czy my to mamy w naszym sercu???? W naszym
życiu?????

Że pójdziemy za Panem, ...... całym sercem, całą duszą, że w
czyn zamienimy słowa Przymierza????? Mamy to w sercu i w pragnieniach???? Czy
negocjujemy z Panem i z innymi ludźmi: czemu tak dużo?????? Dlaczego
wszystko?????? Dlaczego zawsze??? Czasem mówimy, że za dużo mamy dać z siebie.

Oni powiedzieli co innego!!!!!!! Oni odkryli, że sam Bóg dał dużo więcej i wybrali
Go, bo zobaczyli Jego miłość, jedyną prawdę, którą On jest!!!!!! Oni zobaczyli,
że sam Bóg daje im swoją bliskość !!!!! Ja będę wam Bogiem, wy będziecie Mi
ludem. Oddanie za oddanie.

W Księdze Jeremiasza 31,33-34 jest napisane tak:

Lecz takie będzie przymierze jakie zawrę z domem Izraela po
tych dniach- wyrocznia Pana :

Umieszczę swe prawo w głębi ich jestestwa i wypiszę na ich
sercu.

Będę im Bogiem

oni będą Mi narodem!

(w przypisie jest napisane, że Nowe Prawo tego przymierza
nie będzie czymś narzuconym z zewnątrz i nakazanym, lecz będzie spontanicznym
dążeniem ich serca)

Niech Duch Święty sprawi aby w naszych sercach, w głębi
naszej duszy było zawarte przymierze z naszym Bogiem. Aby prawdziwie był nam
Bogiem, a my Jego ludem. Ze wszystkich sił.

Jak widzimy, Przymierze
pochodzi od Boga. W całej historii, to On, nasz Bóg wychodzi do
człowieka, aby dać siebie i w zamian
chce, abyśmy my dali Mu siebie. Jak w małżeństwie. Żona daje się w darze
mężowi, a mąż żonie. Przymierze ze Starego Testamentu nie skończyło się, jak
jeszcze do niedawna,, myślałam. To przymierze trwa, ale objęło cały świat-
wszystkich wierzących w Boga.

To tak żebyśmy zobaczyli jak Bóg nas szuka i czym jest
przymierze.

A teraz kochani, co do naszego przymierza wspólnotowego to
jest tak :):)

Jesteśmy Kościołem Boga. Ludem wybranym i umiłowanym.

Dla mnie, nasze przymierze wspólnotowe to jakby wykrzyknik
do Przymierza, które Bóg z nami już zawarł. Nie ma ważniejszego dla nas
chrześcijan Przymierza.

Nasze wspólnotowe przymierze ma nam przypominać, że :

2 Krl
Idziemy za Panem, że mamy przestrzegać Jego poleceń,
przykazań i praw całym sercem i całą duszą i że w czyn będziemy zamieniać Jego
słowa!!!!

Przymierze wspólnotowe ma nam przypominać o dążeniu do
doskonałości, świętości

Jk 1,14

..... wytrwałość winna być dziełem doskonałym

abyście byli doskonali w niczym nie wykazujący braków.

Jako sprzymierzona wspólnota, mamy zawsze od siebie wymagać
dążenia do świętości. Powinniśmy pokazywać sobie, że w pójściu za Bogiem nie ma
skrótów i kompromisów.

Mamy sobie przypominać, że jesteśmy ludem Bogu na własność
przeznaczonym. Że należymy do Niego i chcemy żyć tak jak On nas tego uczy
pomimo upadków, pomimo słabości.

Przymierze
wspólnotowe to także przymierze z drugim człowiekiem. Daję siebie Bogu i
drugiemu człowiekowi. To troska i odpowiedzialność wobec innych braci i sióstr.

Już prawie na koniec, chcę jeszcze przytoczyć fragment z
Malachiasza

1.6
Syn powinien czcić Ojca, a sługa swego pana. Lecz skoro Ja
jestem Ojcem, gdzież jest cześć moja, a skoro Ja jestem Panem, gdzież szacunek
dla Mnie?

1,8- 9a
Gdy bowiem przynosicie ślepe zwierzę na ofiarę, czyż nie
jest to rzeczą złą? Albo gdy przynosicie chrome i chore, czyż to nic złego?
Ofiarujże to twemu namiestnikowi! - czy będzie mu miłe i czy
życzliwie cię przyjmie? - mówi Pan Zastępów. A teraz zwracajcie się z prośbą do
Boga, aby się zmiłował nad wami,

1,14
Dlatego niech będzie przeklęty oszust, który mając w swej
trzodzie samca, ślubuje złożyć go na ofiarę, a potem składa Panu zwierzę
skażone, gdyż Ja jestem potężnym Królem a imię Moje będzie wzbudzać lęk między
narodami.

Kochani często obiecujemy Panu Bogu że zrobimy, że damy,
że........ potem myślimy sobie , że nasz Bóg zrozumie, wybaczy i dajemy byle co, byle jak, co wymaga
jak najmniej wysiłku.

Daj marnie wykonaną pracę swojemu szefowi, czy cię życzliwie
przyjmie???? Da ci ostrzeżenie albo wywali cię od razu z pracy!!!!!!

Jeśli nasz Bóg jest dla nas wszystkim, to dlaczego
licytujemy się czy dać Mu to co najlepsze???

Dlaczego licytujemy się o czas, o służbę, rodzinę i inne
sprawy?

Nie bądźmy oszustami!!! Oddajmy naszemu Bogu co najlepsze.
Czyńmy wszelkie dobro z czystym sumieniem wobec Boga i ludzi.

Będąc w Przymierzu z Bogiem i ze wspólnotą, ofiarowujemy
Bogu i drugiemu człowiekowi siebie, swój czas, swoje rodziny, pieniądze itp.
itd. Oddajemy ofiarę Bogu. Oddajmy ją tak, aby była miła Bogu i przynosiła
dobru owoc.

Budujmy naszą wspólnotę składając w ten sposób Bogu miłą
ofiarę , aby nasze życie, modlitwa, służba nie tchnęły pustką.
Niech nasze trwanie w Przymierzu żarliwie rozpala gorliwość o chwałę Pana
Boga Zastępów

NIKT
TAK ŚWIĘTY

JAK JAHWE

PRÓCZ
CIEBIE NIE MA ŻADNEGO BOGA

MY LUD
TWÓJ

WIERNY NA
ZAWSZE

A SŁOWO
TWE-

ŚWIĘTOŚĆ
ŚWIĘTOŚCI

PRZYMIERZE-

PIECZĘCIĄ
WIERNOŚCI

M.Sobkowicz