Ewangeliczna przypowieść, zwana zwykle, najczęściej „przypowieścią o synu marnotrawnym”, choć inni woleliby ją nazwać przypowieścią o miłosiernym ojcu, a inni dostrzegają kolejnego bohatera tej ewangelicznej sceny, mogliby ją nazwać przypowieścią o zawistnym bracie, a można przecież jeszcze zobaczyć, że mowa tam i o uczcie wspólnej i o napięciach, dramatach kłótni i sporów, i o przebaczeniu. A gdybyśmy tak nazwali tę przypowieść przypowieścią o rodzinie. O rodzinie. Jest tam i ojciec przypominający źródło rodziny w Bogu Ojcu, są i bracia, z których jeden rzeczywiście odszedł w dalekie strony i roztrwonił majątek, a drugi choć przy ojcu trwa, zawistny i jemu przyjdzie w jego domu porozumienie wyciągnięcia ręki.

List pasterski Episkopatu Polski
na Niedzielę Świętej Rodziny – 27 grudnia 2009 r.
Siostry i Bracia! Umiłowani w Chrystusie Panu!

W okresie Bożego Narodzenia wszyscy „ludzie dobrej woli” wracają z tęsknotą w duszy do Betlejem. W sercach wierzących narasta zaś pełne zdumienia i wdzięcznościwołanie: „Tak Bóg umiłował świat, że Syna swego nam dał”. Obok tej Miłości objawionej w Jezusie nie można przejść obojętnie. Emocje, jakie w tych dniach ożywają w kolędach i przy dzieleniu się opłatkiem, to za mało. Jezus „opuścił śliczne Niebo a wybrał barłogi” nie po to, by nas wzruszyć, lecz aby nas zbawić. Betlejem to nie sentymentalna historia, ale kluczowy etap walki, jaką Bóg podjął o człowieka. Ewangelie zostały spisane już po zmartwychwstaniu i opisują narodzenie Tego, który dla nas i dla naszego zbawienia został ukrzyżowany, umarł i zmartwychwstał. Betlejem i krzyż idą razem i wzajemnie się wyjaśniają

13 LIPCA 2007 Piątek

Izrael wyruszył w drogę z całym swym dobytkiem. A gdy przybył do Beer-Szeby, złożył ofiarę Bogu ojca swego, Izaaka. Bóg zaś w widzeniu nocnym tak odezwał się do Izraela: Jakubie, Jakubie! A gdy on odpowiedział: Oto jestem, rzekł do niego: Jam jest Bóg, Bóg ojca twego. Idź bez obawy do Egiptu, gdyż uczynię cię tam wielkim narodem. Ja pójdę tam z tobą i Ja stamtąd cię wyprowadzę, a Józef zamknie ci oczy. Potem Jakub wyruszył z Beer-Szeby. Synowie Izraela umieścili ojca swego, Jakuba, swe dzieci i żony na wozach, które faraon przysłał dla przewiezienia ich. Zabrali też swe trzody i swój dobytek, który nabyli w Kanaanie. Tak przybył Jakub do Egiptu wraz z całym potomstwem: wziął z sobą do Egiptu synów, wnuków, córki i wnuczki - całe swe potomstwo. Wysłał on przed sobą do Józefa Judę, aby ten mógł go wyprzedzić do Goszen przed ich przybyciem. A gdy przybyli do ziemi Goszen, Józef kazał zaprząc do swego wozu i wyjechał na spotkanie Izraela, ojca swego, do Goszen. Kiedy zobaczył go, rzucił mu się na szyję i długo szlochał na jego szyi. Wreszcie Izrael odezwał się do Józefa: Teraz mogę już umrzeć, skoro zobaczyłem ciebie, że jeszcze żyjesz! (Rdz 46,1-7.28-30)

SŁOWO PASTERSKIE KS. ARCYBISKUPA MARIANA GOŁĘBIEWSKIEGO NA ROZPOCZĘCIE NOWEGO ROKU KATECHETYCZNEGO 2006/2007

Umiłowani Archidiecezjanie,

Dobiegły końca wakacje, w czasie których zażywaliśmy odpoczynku, wędrując po kraju poznawaliśmy otaczający nas świat i ludzi. Dla człowieka wierzącego okres wakacji to także czas bliższego kontaktu z Bogiem. Poprzez piękno natury odkrywaliśmy Pana i Stwórcę wszechświata. Upały jakie w lipcu nawiedziły Polskę i susza, która była ich konsekwencją, kierowały nasz wzrok ku rolnikom, z zatroskaniem i niepokojem patrzącym na swoje pola spragnione deszczu. Prosiliśmy Boga, aby nam go zesłał, a teraz dziękujemy Panu za to, co ocalało, uznając to za dar Jego Opatrzności. W odpowiedzi na apel Benedykta XVI modliliśmy się też o pokój na Bliskim Wschodzie. W sierpniu przeżywaliśmy doniosłe uroczystości maryjne z licznymi pielgrzymkami na Jasną Górę i ważne rocznice z najnowszej historii Polski, jak cud nad Wisłą, powstanie warszawskie, powstanie Solidarności i strajki prowadzące do wolności. Snując refleksje nad tymi wydarzeniami, wyciągamy z nich wnioski, aby budować lepsze życie i bardziej promienną przyszłość.

List Biskupów Polskich na Święto Świętej Rodziny

Siostry i Bracia! Umiłowani w Chrystusie Panu!

Rachunek sumienia

Liturgiczne święto Świętej Rodziny przypada tym razem niemalże na przełomie starego i nowego roku. Gdy w naturalny sposób próbujemy zdać sprawę Bogu z myśli, słów, uczynków i zaniedbań, a równocześnie pragniemy z nadzieją spoglądać w przyszłość, Bóg stawia nam przed oczyma rodzinę. Narzucają się pytania o miejsce rodziny w naszym życiu osobistym oraz o sposób traktowania rodziny przez polityków, pracodawców i środki społecznego przekazu. Stając w prawdzie przed Bogiem, wszyscy musimy przyznać, że w mijającym roku nie jeden raz zgrzeszyliśmy wobec rodziny myślą, mową, uczynkiem i zaniedbaniem.

Przy końcu roku powstają rankingi człowieka roku
Dzisiaj zastanowimy się nad pytaniem, jak stać się ważnym człowiekiem. To jest ukryte marzenie niejednego: być ważnym, stać się kimś istotnym. Człowiek ma takie marzenie: o sławie, o powadze, o tym, żeby znaleźć się na ustach wszystkich. Podobnie jak przy końcu roku powstają rankingi człowieka roku: kto najbardziej wpłynął na historię w tym roku – my też zaczniemy od rankingów ważnych postaci, o których dzisiaj usłyszeliśmy w Ewangelii.