Nasz wspólny kiermasz wielkanocny był dla mnie osobiście bardzo zachęcający, budujący. Byłam zachwycona tym, że był to wspólny wysiłek nas wszystkich. Każdy, kto się dołączył, miał na sercu co innego, a w efekcie wyszło piękne, jedno dzieło. Mieć sprawy innych na oku, to biblijne wezwanie, aby myśleć o innych.

środa, 22.07.2009 : Podróż Drogą Patriarchów do Betlehem – „Dom chleba”, które znajduje się bardzo blisko Jerozolimy. W czasach Jezusa mieszkało tu najwyżej 4 000 ludzi. Obecnie znajduje się na terytorium Autonomii Palestyńskiej. Od starożytności Miasto Narodzenia było miejscem pielgrzymkowym najczęściej odwiedzanym w całej Ziemi Świętej.

Większość z nas słysząc o tym, że jesteśmy świadkami Pana Jezusa bez wahania powie, że to oznacza ewangelizować, świadczyć, przestrzegać 10 przykazań, chodzić do spowiedzi, czytać Słowo Boże, uczestniczyć w Eucharystii, dążyć do świętości itd.

poniedziałek, 20.07.2009 : Opuszczamy Nazaret, by wyruszyć na górę Tabor. Żeby tam dotrzeć, niemal ją okrążamy. Z daleka wygląda niczym Ślęża, choć raczej niższa od niej. Nie zdobywamy góry pieszo, wjeżdżamy busami po wijących się na zboczach serpentynach. Prawdę mówiąc, nie spodziewam się niczego porywającego. Na górze ma być kościół i to wszystko.

Wspólnoto Hallelu Jah, jesteś ludem Bogu na własność przeznaczonym. Należącym do Kościoła Jedynego Boga. Jean Vanier napisał : „Wspólnotę przeżywamy w pełni, gdy uświadamiamy sobie, że nie jesteśmy w niej dla samych siebie, ani dla własnego wywyższenia. (...)

Kol 3, 1-4 Jeśliście więc razem z Chrystusem powstali z martwych, szukajcie tego, co w górze, gdzie przebywa Chrystus zasiadając po prawicy Boga. 2 Dążcie do tego, co w górze, nie do tego, co na ziemi. 3 Umarliście bowiem i wasze życie jest ukryte z Chrystusem w Bogu. 4 Gdy się ukaże Chrystus, nasze życie, wtedy i wy razem z Nim ukażecie się w chwale.

Czyż mógłbym też nie wspomnieć o << moim >> osobistym Jubileuszu obchodzonym na drogach Ziemi Świętej? Pragnąłem go rozpocząć od Ur chaldejskiego, aby jakby namacalnie przejść śladami Abrahama <<ojca naszej wiary>> (por. Rz 4, 11-16). Musiałem jednak zadowolić się jedynie duchową wędrówką, podczas sugestywnej <<Liturgii Słowa>> celebrowanej 23 lutego w watykanskiej Auli Pawła VI.

Szczęść Boże

Witam Wszystkich i gorąco pozdrawiam. Chciałbym podzielić się fajnym świadectwem wiary ku pokrzepieniu serc.

Ostatnio pracuję w szpitalu na ul. Koszarowej. Miałem chwile zwątpienia i załamania. Pytałem Boga po co właściwie ja tu jestem. Wiem że nie Masz Panie wzgledu na osobe, na to co kto robi w życiu, ale dlaczego ja mam w tym szpitalu być. Po co tu jestem. Ta praca uczy pokory jak chyba żadna inna. Wiem że Bóg mnie formuje, ale jeszcze nie wiem po co. Ale do rzeczy.

KSIĘGA I Napomnienia ku duchownemu życiu przydatne

ROZDZIAŁ I - O naśladowaniu Chrystusa i wzgardzeniu wszelakiemi marnościami tego świata.