HALLELUJAH Dawno temu Kasia, Tomek i Łukasz spotykali się w domu przy ul. Kasprowicza we Wrocławiu, aby modlić się o ewangelizacyjne rekolekcje Ruchu Światło-Życie w ich parafii. Ksiądz Bolczyk (obecnie moderator ruchu) przyjechał w 1983 roku do franciszkańskiej parafii św. Antoniego na Karłowicach na zaproszenie o. Antoniego Dudka. Pod koniec tych rekolekcji o. Antoni zaprosił wszystkich, którzy zapragnęli być bliżej Jezusa, aby utworzyli wspólnotę. Tak powstała San Damiano. Pół roku później ci właśnie młodzi ludzie prowadzili już jako animatorzy swoje małe grupy podczas wakacyjnej oazy w Kaczorowie k. Jeleniej Góry. Pojechało ponad stu uczestników. Od tego czasu wspólnota liczyła od 80 do 120 osób.
Rytm życia San Damiano wyznaczały spotkania: w poniedziałki - animatorów, w piątki - całej wspólnoty, w niedziele - Msze św. - osławione Dziewiątki.
Salezjanin ks. Piotr Koloch na zaproszenie o. Antoniego przeprowadził dla całej wspólnoty Seminarium Odnowy Życia w Duchu św. W ten sposób zostaliśmy charyzmatykami. Formacja ruchu Światło - Życie, Odnowa w Duchu Świętym, spotkania organizowane przez Centralna Diakonie Ewangelizacji (ruchu Światło-Życie): CDE - Warszawa 1990, NOM - Wrocław 1991, OAWE - Częstochowa 1991, spotkania z Martinem (we Wrocławiu), z Wimberem (w Warszawie), CODAM z ks. Janem Kruczyńskim - kształtowały wspólnotę HALLELU JAH.

Duchowość franciszkańska z formacją Ruchu Światło-Życie i z doświadczeniem Odnowy w Duchu św. a także częste spotkania z protestantami przyjeżdżającymi do naszej wspólnoty ze świadectwem i nauczaniem stanowiły bogactwo różnorodności i otwarcia, którym wspólnota się szczyciła, ale równocześnie ta sama wielość doświadczeń była źródłem problemów z odnalezieniem własnego miejsca w kościele. Być wszędzie to być nigdzie; chodzić wszędzie gdzie się chce, to iść donikąd - we wspólnocie zaczął się pierwszy kryzys. W tym czasie, niezależnie od siebie, rozpoczęły spotkania dwie grupy - Andrzej, Bolek i Iwona w jednej - Jacek, Bogdan i Alinka w drugiej grupie. Spotykali się na modlitwie, czuwaniach nocnych, poszcząc i modląc się o ewangelizację miasta i odrodzenie wspólnoty. Pierwsze zaproszenie na przeprowadzenie ewangelizacji przyszło od ks. Krawczyka z Oświęcimia w październiku 1988 roku. Potem było coraz więcej zaproszeń i ewangelizacji. Wspólne wyjazdy i modlitwa połączyły obie grupy w jedną - HALLELUJAH. Decyzja o tym czy pozostać odrębną grupą, czy też budować wspólnotę, zapadła po oazie w Szlembarku 1990. Postanowiliśmy budować wspólnotę. Zaczęły się czuwania nocne, praca w małych grupach, post, a po roku poranne modlitwy. Powstały diakonie: Uwielbienia, Charytatywna, Słowa, Zamku - Centrum Ewangelizacji, posługa na Dworcu Głównym wśród bezdomnych i narkomanów. Rozpoczęły się wyjazdy do różnych szkół ewangelizacyjnych, teologicznych. Wyjazdy ewangelizacyjne m.in. na Ukrainę i do Niemiec. Rozwój liczebny wspólnoty spowodował zmianę miejsca spotkań modlitewnych z piwnicy parafialnego domu katechetycznego wyszliśmy do dużej sali na parterze.

Rok 1993 okazał się dla wspólnoty okresem dotkliwych i bolesnych zmian. Nie udało nam się wytrwać w jedności. Najpierw franciszkanie zawiesili wszystkie nasze spotkania. Przenieśliśmy się w inne miejsce i poprosiliśmy J. E. ks. kard. Gulbinowicza o nadanie nam asystenta kościelnego. Karłowicki kryzys powiększył zaznaczające się już wcześniej rozbieżności w ówczesnym gronie liderów i pomiędzy animatorami. Zaczął się trwający do wakacji okres spotkań, rozmów i modlitwy w intencji odbudowania jedności i zachowania wspólnoty w całości. Niestety część osób wybrało już inną drogę Bolek i Brygida postanowili zaangażować się w protestancki kościół "Ellel Ministry" i przeprowadzić konferencję o uwalnianiu z więzów demonicznych pomimo braku zgody na to lidera wspólnoty. Dokonał się rozłam.
Dlatego w gronie liderów przyjęliśmy przymierze, które określało główne zasady bycia we wspólnocie. To Przymierze z 1994 roku zawierało kilkanaście punktów i m.in. jednoznacznie określało miejsce wspólnoty w Kościele Katolickim. Duża część ludzi odeszła wtedy ze wspólnoty do "Ellel" i innych tzw. "wolnych kościołów".
Liderzy HALLELU JAH jednomyślnie określili miejsce wspólnoty w Kościele Katolickim, ważność budowania relacji poddania i szacunku z biskupem miejsca J. E. ks. kard. Gulbinowiczem, potrzebę odkrywania i poznawania bogactwa Kościoła i Jego nauki, oraz konieczność odbudowania relacji we wspólnocie na zasadach wzajemnej odpowiedzialności i poddania. Zgodnie widzimy, że Kościół Katolicki jest jedynym miejscem dla rozwoju wspólnoty HALLELU JAH w jej szczególnym powołaniu, jakim jest ewangelizacja, posługiwanie darami Ducha Św., ekumenizm i misje.
Rozpoczął się okres "detoksykacji" wspólnoty - konfrontowaliśmy swoje przekonania z nauką Kościoła, prowadziliśmy otwarte dyskusje, w których każdy, kto chciał dowiedzieć się, jakie jest nauczanie Kościoła, miał okazję zadać pytanie nawet najbardziej kontrowersyjne i bolące. Odbywały się spotkania małych grup badających co bardziej interesujące zagadnienia. Nasz asystent kościelny - ksiądz Andrzej Siemieniewski brał udział w tych wszystkich spotkaniach i z wielką cierpliwością i życzliwością służył swoją wiedzą i doświadczeniem. Dzięki Jego zaangażowaniu w ciągu tych kilku lat spotkań i nauczań wielu ludziom udało się odnaleźć miejsce w Kościele Katolickim. W roku 2001 nastąpiło ostateczne potwierdzenie przynależności do katolickiej wspólnoty HALLELUJAH przez przyjęcie Przymierza. Każdy, kto chciał być we wspólnocie musiał przyjąć Przymierze bez zastrzeżeń. Przyjęcie do wspólnoty obejmowało również zobowiązanie do obecności na spotkaniach i do służby. W 2001 roku zrobiły to 64 osoby. W 2002 roku we wspólnocie było już 69 osób, w 2003 osób 79, w 2004 osób 78, w 2005 osób 90.
Od roku 2003 wspólnota należy do ruchu Odnowa w Duchu Św.
W roku 2006 powstało stowarzyszenie Hallelu Jah, dla którego ks. arcybiskup Marian Gołębiewski powołał asystenta kościelnego księdza Włodzimierza Wołyńca.

Obecnie wspólnota przeżywa czas odbudowy relacji przyjaźni, a także podejmowania nowych inicjatyw. Znaleźliśmy gościnę u ojców Salezjanów, którzy swoją siedzibę mają przy placu Grunwaldzkim. U nich to właśnie odbywają się nasze coniedzielne Eucharystie o godz.11.00 a także w każdą środę o godz. 19:00 gromadzimy się na wspólnym wielbieniu Boga. Ludzie z HALLELUJAH służą w diakoniach: UWIELBIENIA (granie i śpiewanie), MIŁOSIERDZIA (pomoc uzależnionym), EWANGELIZACJI (głoszenie Ewangelii w szkołach, więzieniach i tam gdzie nas zaproszą), WSTAWIENNICZEJ (modlitwa nad potrzebującymi), MAŁŻEŃSTW I RODZIN (formacja małżeństw i rodzin - 25 małżeństw spotyka się w 6 małych grupach), NASTĘPNEGO POKOLENIA (głoszenie ewangelii dzieciom), STOWARZYSZENIA (formalne i finansowe wsparcie działań wspólnoty). Poza tym prowadzimy małe grupy dziewcząt i chłopców oraz grupę MAMA MAMIE kobiet z małymi dziećmi. W sumie jest nas około 90 osób w przymierzu Hallelu Jah.
Co roku organizujemy wakacyjne rekolekcje, na które każdy może przyjechać. W programie rekolekcji jest codzienna Msza św., nauczania, spotkania modlitewne, spotkania dla dzieci, a także czas wolny na rozwijanie relacji w małżeństwie, rodzinie i we wspólnocie. Prowadzimy również wakacyjny obóz dla młodzieży JP2POWERTIME. Mamy też kótkie zimowe rekolekcje dla wspólnoty w czasie ferii.
Od 2004 roku prowadzimy ewangelizacje i spotkania w domach poprawczych i szukamy trudnej młodzieży, aby do niej dotrzeć z Ewangelią.

Jeżeli chciałbyś nas bliżej poznać - zapraszamy. Nasze główne spotkania odbywają się w Domu Salezjanów przy pl. Grunwaldzkim - co niedziela Eucharystia o godz. 11.00, a w każdą środę o godz. 19:00 wspólna modlitwa.

Jacek Wiszniowski - lider wspólnoty