Apokalipsa 艣w. Jana – rozdzia艂 17

0
25

馃摉 Ap 17,7 W贸wczas anio艂 powiedzia艂 do mnie: 鈥濩zemu si臋 dziwisz? Wyjawi臋 ci tajemnic臋 kobiety oraz siedmiog艂owej i dziesi臋cioro偶nej bestii, na kt贸rej ona siedzi. 8Bestia, kt贸r膮 widzia艂e艣 by艂a, lecz jej nie ma. A gdy wyjdzie z otch艂ani, p贸jdzie na zatracenie.

馃摉 Ap 17,9 Tu potrzebny jest m膮dry umys艂. (…)

Konfrontacja dw贸ch perspektyw.
Ziemska, kt贸ra nape艂niona jest zdumieniem nad tym, co wygl膮da na zwyci臋stwo chaosu i grzechu.

I prostota odpowiedzi niebieskiej: czemu si臋 dziwisz? Dlaczego ulegasz zdumieniu?
Ta sprawa jest dawno zamkni臋ta. A to, co tak bolesne i trudne – ograniczone w czasie i poddane Najwy偶szemu.

M膮dry umys艂 – czujny i poddany Prawdzie- b臋dzie szuka艂 w艂a艣ciwej perspektywy na tu i teraz, i na zawsze.

Przeczytaj dzi艣 馃檭

Poprzedni artyku艂Apokalipsa 艣w. Jana – rozdzia艂 16
Nast臋pny artyku艂Apokalipsa 艣w. Jana – rozdzia艂 18