Ksi臋ga Koheleta – rozdzia艂 12

0
171

馃摉 Koh 12,7 -8 Wtedy proch wr贸ci do ziemi, sk膮d zosta艂 wzi臋ty, a duch powr贸ci do Boga, kt贸ry go da艂. Marno艣膰 nad marno艣ciami, m贸wi Kohelet, wszystko marno艣膰.

Refren o marno艣ci zatacza ko艂o i jest fina艂em Ksi臋gi Koheleta. Te s艂owa uruchamia艂y nasz膮 szko艂臋 i z tymi s艂owami ko艅czymy nasze lekcje.

I jeste艣my krok dalej, bo autor Ksi臋gi Koheleta (kto艣 inny ni偶 sam Kohelet) komentuje przekaz Nauczyciela i podaje przepis na sedno:

馃摉 Koh 12,11-13 S艂owa m臋drc贸w s膮 jak o艣cienie, a zbiory ich powiedze艅 鈥 jak dobrze wbite gwo藕dzie. Jedne i drugie pochodz膮 od tego samego pasterza. Poza tym, co powiedzia艂em, m贸j synu, ostrzegam ci臋, 偶e pisaniu licznych ksi膮g nie ma ko艅ca, a dociekanie kosztuje cz艂owieka wiele trudu. A oto ostatnie s艂owo po wszystkim, czego wys艂ucha艂e艣: Boga si臋 b贸j i przestrzegaj Jego przykaza艅, bo to jest ca艂y cz艂owiek.

Boja藕艅 Bo偶a. Bo m膮dro艣膰 uruchamia do pi臋knych odpowiedzi na Bo偶e wezwania.
Ale korzeniem ka偶dego naszego dobra, kt贸re rzeczywi艣cie przemienia i buduje – jest boja藕艅 Bo偶a. Potrzebujemy jej dzie艅 po dniu.

Innego sedna m膮dro艣ci – nie ma 馃檭

Przeczytaj dzi艣. To ostatni rozdzia艂. A potem idziemy jeszcze dalej.

Poprzedni artyku艂Ksi臋ga Koheleta – rozdzia艂 11
Nast臋pny artyku艂Wprowadzenie do ksi臋gi Pie艣ni nad Pie艣niami – ks. Mariusz Rosik